https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=1923307671234287&id=1615475855350805

Advertenties

Angst

Angst is nooit een goede raadgever geweest! Laat ik daarmee beginnen.

Ook in mij zit er angst en dat maakt mij onzeker. Angst om mensen kwijt te raken. Angst om de mensen die van je houden te kwetsen. Angst om mezelf te laten zien. Angst om het niet goed te doen.

Ik baal van de onzekerheid die angst je geeft  en het verlammende effect van angst,  al begrijp ik precies waar het vandaan komt. Het precies weten maakt het niet echt beter.

Dus praten! Met mezelf…met een therapeute en vooral de angst niet laten winnen want als de angst wint…dan wint de eenzaamheid. 

Sterk zijn en blijven…het kost veel…maar het is het absoluut waard!

Angstig zijn en blijven…het kost veel…maar dat is het absoluut niet waard!

Angst mag en zal nooit mijn raadgever worden! 

Liefde..Vertrouwen…Kracht… dat zullen mijn raadgevers zijn!

Veranderingen

Waarom is het voor zoveel mensen toch zo moeilijk om veranderingen te accepteren? Mijn leven is in de afgelopen 11 maanden ingrijpend veranderd en ikzelf als persoon ook. Een ding zal nooit veranderen en dat is mijn missie om de wereld voor anderen, die het moeilijk hebben, een betere plek te maken. Door te communiceren en vooral door taboes heen te breken. Helaas is dat in de praktijk niet altijd mogelijk, doordat de mensen waar je mee wilt en soms moet samenwerken, blijven hangen in het stuk eigenbelang, persoonlijke vetes en financieel belang. 

Dat kan al gaan over zo iets simpels als de naam of locatie van een evenement. Er zijn sterke argumenten tegen de locatie bv. maar het moment dat je daar iets van durft te zeggen, zien ze dat als een oordeel. Zelfs als je met een alternatieve, gratis locatie komt, blijven ze hangen in hun persoonlijke strijd, wat het gezamenlijke doel absoluut niet ten goede komt. En als blijkt dat de “gezamelijk” gekozen naam de lading niet dekt…waarom daar dan toch wanhopig aan blijven vasthouden? 

Voor mij staat vast, dat je anderen alleen kunt helpen door naar de wereld te kijken vanuit hun standpunt en niet vanuit onze eigen, westerse blik. Daar bedoel ik mee , dat veel stichtingen en hulporganisaties een dubbele agenda hebben , waar de echte hulp onder lijdt.  Laten ze stoppen met alleen naar zichzelf te luisteren…laten ze leren communiceren…laten ze leren echt te luisteren. We kunnen de wereld, die we zelf gecreëerd hebben, absoluut een betere plaats maken, maar daarvoor zal ons eigenbelang echt naar een ander plan moeten en zelfs niet meer van belang moeten zijn. 

Laten we het gezamelijke doel eens zwaarder laten wegen dan onze persoonlijke frustraties. Dan zouden we misschien echt wat kunnen veranderen!